جستجو

تبلیغات


    تبلیغات شما در اینجا

چوقِ اَرجَني

    ارژن ها با تنه ی طلایی رنگ و زیبای خود درختچه هایی کوتاه عمر و آفت خیزند و همانند هلو، عمرشان به ندرت به ده تا پانزده سال می رسد و از ناحیه کنده و ریشه دچار کرم زدگی و پوسیدن می شوند و از بین می روند.
    ارژن اواخر بهمن ماه شکوفه می کند و تیرماه میوه های کوچکش که به شکل بادام - ولی تلخ مزه - هست می رسند.
    شاخه های پر پشت درختچه ی ارژن همچنین اواخر زمستان و فصل گل دهی میزبان گربه نوروزی هاست که بر شاخساران آن تار می تنند و بر روی آن رشد می کنند.


    ارژن را علی آبادیان " اَرجِن" تلفظ می کنند. درخت ارژن برخلاف کنده و ریشه ی ضعیفش، چوب محکم و سفتی دارد و علی آبادی های قدیم از چوب آن برای دسته ی تبر و تیشه و تبرزین و دیگر ابزاری که در کارهای سخت به کار می رفتند، استفاده می کردند و همچنین چوپانان چوبدستی و یا به لهجه ی علی آبادی کَلاك خود را از درخت ارژن می بریدند.
    ارژن همچنین در فرهنگ علی آبادی به شعله های بلند و سوزانش مشهور است و هر کس را که می خواستند نفرین کنند می گفتند " اَلُوِ اَرجِن بيگیری"؛ یعنی شعله های آتش ارژن به جانت بیفتد.


    این مطلب تا کنون 35 بار بازدید شده است.
    ارسال شده در تاریخ پنجشنبه 22 مهر 1395
    منبع
    برچسب ها : ارژن ,آبادی ,درخت ارژن ,ارژن همچنین ,
    چوقِ اَرجَني

تبلیغات


    Ads

پربازدیدترین مطالب

آمار امروز سه شنبه 5 ارديبهشت 1396

تبلیغات

محل نمایش تبلیغات شما

تبلیغات

محل نمایش تبلیغات شما

آخرین کلمات جستجو شده

تگ های برتر